VOORGESCHIEDENIS

Beste liefhebber,

Waar is de tijd dat er voor veel soorten raskippen een eigen (speciaal) club bestond?

Door meerdere enthousiastelingen, die tijd noch moeite spaarden om hun geliefd ras in de kijker te plaatsen en de liefhebbers iets meer informatie te geven over de specifieke eigenschappen van een bepaald ras, werden er jaarlijkse ledenvergaderingen, jongdierendagen, tafelkeuringen en dierbesprekingen gehouden voor de leden en geïnteresseerde liefhebbers.

Om de clubkas wat te spijzen werden deze activiteiten afgewisseld met het organiseren van een hoenderquiz op een winteravond en in de zomer zorgde een barbecue festijn met een daaraan gekoppelde tombola voor de ambiance.

Het hoofddoel van al die activiteiten was om het “geliefde en geprefereerde ras” bij het brede publiek kenbaar te maken en om meer liefhebbers ertoe te overhalen “het mooiste ras” te houden, te fokken en tentoon te stellen.

Zowel op plaatselijke, provinciale, nationale en internationale shows en tentoonstellingen werden de fraaiste hanen en hennen in al hun pracht en praal aan de bezoekers voorgesteld.

Het houden van raskippen kende haar hoogtepunt en bloei in die tijd. Ik spreek dan over de jaren 1970 - 2000.

De ledenaantallen in de clubs schoten omhoog en waren een schitterend bewijs van die periode van hoogconjunctuur. Ook de vriendschap onder de aangesloten leden was één van de redenen waarom de liefhebbers tot de club wilden behoren.

Elke vereniging ging er prat op een eigen (maandelijks of trimestrieel) clubblad uit te geven dat weliswaar meestal, ook al in die tijd, slechts door enkele mensen werd gemaakt en volgeschreven. Op dat punt verschilt het heden niet van het verleden…

Maar omdat niet iedereen een pennenridder is, waren er gelukkig ook zij die het intellectuele werk overlieten aan collega’s maar die wel flink de handen uit de mouwen staken bij de opbouw van de clubtentoonstelling.

Anderen namen dan weer liever de permanentie tijdens de dag of de nachtshift voor hun rekening, maar daarnaast was er ook de groep die van wanten wist tijdens het demonteren van het tentoonstellingsmateriaal en het ordenen van het materiaal achteraf.

Meerdere liefhebbers kijken met weemoed terug naar die tijd maar of die nog ooit terugkomt is de vraag?

Rond de eeuwwisseling zagen we langzaam een verschraling en inkrimping van het hobbylandschap met gevolg een gestaag dalend ledental in alle clubs.

Ook het aantal (speciaal)clubs liep terug maar dat was niet enkel een trend in het bestaan van kleinveeclubs maar over een breder front zagen ook veel andere hobbyclubs donkere wolken hangen boven hun bestaan.

Bij onze noorderburen waar er nog (met naam) meer dan 10 speciaalclubs voor hoenders bestaan, zijn er momenteel nog weinig verenigingen die een eigen club- of ledenblad uitgeven. Men kan enkel verslagen van vergaderingen of tentoonstellingsuitslagen raadplegen op internet, hier en daar aangevuld met enkele foto’s, maar een gedrukte versie van een publicatie bestaat er niet.

De verantwoordelijken van de Nederlandse speciaalclubs die aangeschreven werden met de vraag of zij publicaties deden, lieten weten geen eigen blad te hebben, enerzijds omwille van het feit dat niemand de tijd heeft om zich daar nog mee bezig te houden en anderzijds omdat het sop de kool niet meer waard is want overleven is in deze tijden nog de enige doelstelling van veel organisaties en verenigingen.

Het ledental is in veel clubs zo klein geworden dat de bijdragen en het steungeld dat een club ontvangt, niet meer opwegen tegen het kostenplaatje om de club actief te laten verder werken, laat staan evenementen te organiseren.

Bovendien zeggen veel clubverantwoordelijken dat men vandaag de dag de meeste kippeninformatie op internet kan vinden en dat mensen zich niet meer aangesproken voelen om een lidmaatschap bij een club te onderschrijven.

Op die manier is men in een vicieuze cirkel terecht gekomen want er komt te weinig geld binnen omdat het ledental terugloopt. Op die manier zijn er ook minder gegadigden die zich nog in clubverband bezig houden met een bepaald ras.

Waar het niet de afhakende leden zijn die een club de dieperik in helpen zijn het soms ook twisten, onredelijkheden en menselijke ongenoegens, die clubbesturen uit elkaar doen spatten. In feite is dat zeer jammer want we zijn toch allemaal bezig met onze hobby of niet?

In beide gevallen kan men enkel de schade opmeten maar of de raskip er beter van wordt, valt te betwijfelen.

Dat de bestanden van grote hoenders de laatste jaren sterk terugliepen, is een feit. Of de stijgingen van de voerprijzen en de aansluitgelden bij een vereniging daar voor iets tussen zitten, laat ik in het midden.

Vroeger zei men dat mensen die maar over een klein beloop beschikken, eerder kozen voor het houden van krielen maar ook die groep krimpt sterk.

Ooit was het houden van pluimvee een activiteit die voorbehouden was aan een elite die het zich kon (en mocht) veroorloven kippen te hebben.

Gelukkig is het houden van pluimvee daarna gepopulariseerd en kon Jan met de pet ook wat kippetjes in de tuin houden.

Destijds was het was immers een goedkope hobby en bovendien kregen de kippenhouders, vooral zij die hybride kippen aanhielden, een behoorlijke financiële return door het omvangrijk aantal eieren dat hun dieren produceerden.

Het is natuurlijk een utopie te hopen dat elk hoenderras een eigen club en ledenblad moet hebben maar dat is ook geen noodzaak. De realiteit wint het hier zeker van het “wishful thinking” gevoel.

Omdat heel wat liefhebbers niet meer terecht kunnen bij een speciaalclub hoopt de V.O.V.R. hen een alternatief te bieden. Wij trachten houders van raskippen samen te brengen en te begeleiden in hun hobby.

Met de beperkte middelen die we hebben, proberen we om de mensen op maandelijkse basis de nodige info te bezorgen over de hobby van het kippen houden.

Wie graag onze info via het driemaandelijks tijdschrift en in de maandelijkse digitale nieuwsbrieven ontvangt, kan zich altijd aanmelden bij ons.
Stuur een bericht naar: golpet (at) hotmail.com


V
LAAMS ONAFHANKELIJK VERBOND VOOR RASHOENDERLIEFHEBBERS

logo